Dnia 30 kwietnia 2018 r. weszła w życie ustawa z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W nowych przepisach kompleksowo określono zasady podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej przez osoby zagraniczne w Polsce oraz opisano zasady tworzenia przez przedsiębiorców zagranicznych oddziałów i przedstawicielstw na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Ustawa ta zastąpiła przepisy regulujące działalność przedsiębiorców zagranicznych poprzednio zapisane w kilku odrębnych ustawach m.in. ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej oraz ustawie z dnia 4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ustawa zmienia m.in. zasady likwidacji oddziału przedsiębiorcy zagranicznego, ograniczając obowiązek przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego na zasadach wskazanych w kodeksie spółek handlowych, gdy likwidacja oddziału jest wynikiem decyzji właściwego ministra o zakazie wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę zagranicznego w ramach oddziału. Istotne zmiany dotyczą również zasad prowadzenia przedstawicielstw przedsiębiorców zagranicznych.

Niniejsza ustawa wchodzi w skład tzw. Konstytucji Biznesu, pakietu 5 ustaw, które kompleksowo zmieniają regulacje dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Pozostałymi ustawami są: ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców, ustawa z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy, ustawa z dnia 6 marca 2018 r. o Rzeczniku Małych i Średnich Przedsiębiorców, ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej.

Dnia 30 kwietnia 2018 r. weszła w życie ustawa z dnia 6 marca 2018 r. o Rzeczniku Małych i Średnich Przedsiębiorców

Zadaniem Rzecznika jest stanie na straży praw mikroprzedsiębiorców oraz małych i średnich przedsiębiorców, w szczególności poszanowania zasady wolności działalności gospodarczej, pogłębiania zaufania przedsiębiorców do władzy publicznej, bezstronności i równego traktowania, zrównoważonego rozwoju oraz zasady uczciwej konkurencji i poszanowania dobrych obyczajów oraz słusznych interesów przedsiębiorców.

Do najważniejszych kompetencji Rzecznika należą:

– opiniowanie projektów aktów prawnych dotyczących interesów przedsiębiorców,
– prawo występowania do odpowiednich organów z wnioskami o podjęcie inicjatywy ustawodawczej, a do urzędów z wnioskami o wydanie objaśnień prawnych szczególnie skomplikowanych przepisów dotyczących działalności gospodarczej,
– współpraca z organizacjami pozarządowymi, zawodowymi i społecznymi,
– informowanie właściwych organów nadzoru lub kontroli o dostrzeżonych nieprawidłowościach w funkcjonowaniu organów administracji publicznej,
– występowanie do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskami o podjęcie uchwały mającej na celu wyjaśnienie przepisów prawnych, których stosowanie wywołało rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych;
– zwracanie się o wszczynanie postępowań administracyjnych i przystępowanie do nich na prawach prokuratora;
– wnoszenie skarg do sądów administracyjnych;
– zwracanie się do odpowiednich organów, organizacji i instytucji z wnioskami o podjęcie odpowiednich działań mogących wpływać pozytywnie na prawa i interesy przedsiębiorców.

Niniejsza ustawa wchodzi w skład tzw. Konstytucji Biznesu, pakietu 5 ustaw, które kompleksowo zmieniają regulacje dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Pozostałymi ustawami są: ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców, ustawa z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy, ustawa z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej.

Dnia 30 kwietnia 2018 r. weszła w życie ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców

Niniejsza ustawa zastępuje dotychczas obowiązującą i wielokrotnie nowelizowaną ustawę z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

Do najważniejszych regulacji Prawa przedsiębiorców należą:

– ustanowienie katalogu praw i obowiązków przedsiębiorców, stanowiących wytyczne i zasady dopuszczalnej ingerencji w prowadzenie działalności gospodarczej dla organów administracji,
– wprowadzenie zasad korzystnych dla przedsiębiorcy przy kontaktach z organami administracji m.in. zasada domniemania uczciwości przedsiębiorcy, zasada przyjaznej interpretacji przepisów oraz zasada „co nie zostało zabronione, jest dozwolone”,
– wprowadzenie możliwości prowadzenia działalności nierejestrowej na małą skalę, wprowadzenie tzw. „ulgi na start tj. zwolnienia z obowiązku uiszczania składek na ubezpieczenia społeczne przez pierwsze 6 miesięcy prowadzenia działalności,
– ochrona przedsiębiorcy przed negatywną zmianą dotychczasowej praktyki stosowania przepisów przez organ administracji.  

Niniejsza ustawa wchodzi w skład tzw. Konstytucji Biznesu, pakietu 5 ustaw, które kompleksowo zmieniają regulacje dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Pozostałymi ustawami są: ustawa z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy, ustawa z dnia 6 marca 2018 r. o Rzeczniku Małych i Średnich Przedsiębiorców, ustawa z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej.

Dnia 30 kwietnia 2018 r. weszła w życie ustawa z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy

Ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącą usług na rynku wewnętrznym oraz dyrektywę 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych.

Najważniejszymi zmianami w stosunku do poprzedniej regulacji są:

– umożliwienie udostępnienia w CEIDG informacji o udzielonych pełnomocnictwach i prokurach,
– wprowadzenie możliwości automatycznego wznowienia wykonywania działalności po z góry określonym okresie zawieszenia,
– zniesienie limitu czasowego dla zawieszenia działalności wynoszącego 24 miesiące i wprowadzenie możliwości jej zawieszenia na czas nieoznaczony,
– wprowadzony zostanie Punkt Informacji dla Przedsiębiorcy (PIP), stanowiący rozwinięcie dotychczas funkcjonującej strony www.biznes.gov.pl.

Niniejsza ustawa wchodzi w skład tzw. Konstytucji Biznesu, pakietu 5 ustaw, które kompleksowo zmieniają regulacje dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Pozostałymi ustawami są: ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców, ustawa z dnia 6 marca 2018 r. o Rzeczniku Małych i Średnich Przedsiębiorców, ustawa z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej.

2018 Kwiecień

Uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 2018 r., III CZP 100/17

​Wytoczenie powództwa o wydanie nieruchomości przez osobę niebędącą jej właścicielem przeciwko posiadaczowi samoistnemu nie przerywa biegu zasiedzenia przez niego własności tej nieruchomości (art. 123 § 1 pkt 1 w zw. z art. 175 k.c.).

 

Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 6 kwietnia 2018 r., III CZP 114/17

​Przelew przez konsumenta na przedsiębiorcę wierzytelności mającej źródło w niedozwolonym postanowieniu umownym nie wymaga do swej skuteczności uprzedniego stwierdzenia przez sąd niedozwolonego charakteru postanowienia umownego; taki charakter postanowienia umownego może być stwierdzony w toku postępowania w sprawie o zapłatę wytoczonej dłużnikowi przez przedsiębiorcę, który nabył wierzytelność.